Wat mij opvalt bij veel IT-bedrijven, is niet dat marketing slecht wordt gedaan. Het wordt vaak helemaal niet gedaan.
Niet omdat men het nut niet ziet.
Niet omdat er geen ideeën zijn.
Maar omdat marketing structureel wordt vooruitgeschoven.
Eerst de operatie.
Eerst de klanten.
Eerst de techniek.
En marketing? Dat komt later wel.
Dat ‘later’ klinkt logisch. Verstandig zelfs. Want het is druk. Altijd. In de IT wordt drukte vaak gezien als een goed teken. Maar druk zijn is iets anders dan richting hebben.
Wat er ondertussen gebeurt, zie ik elke week. Marketing verdwijnt langzaam naar de achtergrond. Niet bewust, maar sluipend. Het wordt iets wat ‘erbij’ hoort. Iets wat iemand intern oppakt naast andere verantwoordelijkheden. Of iets wat extern wordt weggezet in losse acties, zonder duidelijke lijn of eigenaarschap.
En dan ontstaat er beweging zonder sturing.
Een LinkedIn-post hier.
Een event daar.
Een nieuwe website, want “die was echt aan vervanging toe”.
Allemaal begrijpelijk. Maar zonder keuzes blijft het ruis.
Wat het extra ingewikkeld maakt, is dat marketing vaak pas urgent wordt als de druk al voelbaar is. Wanneer sales stroever loopt. Wanneer nieuwe klanten langer op zich laten wachten. Wanneer concurrenten zichtbaarder zijn, terwijl jij inhoudelijk minstens zo sterk bent.
Dan ontstaat haast. En haast is zelden het moment waarop goede marketingkeuzes worden gemaakt.
Ik spreek veel IT-bedrijven die zeggen: “We moeten echt iets met marketing.”
Bijna niemand zegt: “Dit is waar we nu voor kiezen.”
En daar zit het verschil.
Marketing is namelijk geen communicatievraagstuk. Het is een strategische keuze. Het vraagt om richting, focus en iemand die de regie pakt. Niet om méér activiteiten, maar om minder ruis.
Goede marketing begint niet bij middelen, maar bij besluiten. Waar sta je voor? Waar wil je zichtbaar zijn? En waar bewust niet? Dat betekent ook durven schrappen. Niet alles doen. Niet overal tegelijk aanwezig willen zijn.
En ja, dat schuurt soms. Zeker in organisaties waar marketing lang geen duidelijke plek heeft gehad.
Wat veel bedrijven onderschatten, is dat niets doen óók een strategie is. Alleen wel één waarvan je de gevolgen pas later ziet. In gemiste zichtbaarheid. In een verhaal dat niet blijft hangen. In kansen die voorbijgaan zonder dat je ze bewust hebt laten liggen.
Zichtbaarheid is daarin geen doel op zich, maar wel een logisch gevolg van keuzes maken. Of dat nu via je eigen kanalen is, via events, of via platforms waar jouw doelgroep al luistert en leest. Wie daar structureel aanwezig is, bouwt herkenning op. Wie afwacht, raakt langzaam uit beeld.
Marketing hoeft niet groots of meeslepend te zijn. Het moet aangestuurd worden. Met ritme, focus en eigenaarschap. Niet als bijzaak, maar als onderdeel van hoe je als organisatie vooruit wilt.
Zolang marketing blijft hangen tussen “we zouden moeten” en “dit kwartaal even niet”, verandert er niets. Pas wanneer je besluit dat het niet langer iets is wat erbij hoort, maar iets wat wordt gestuurd, ontstaat er beweging.
Niet omdat het rustig is.
Maar juist omdat het dat niet is.
Chief SP*RKL / Directeur @ SP*RKL Marketing ✨
